پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۱۴۲ - دوری

بخدائی که پس از طاعت او

نیست چون خدمت تو بندگیی

که مرا بیتوهمه جمع شدست

هر کجا بود پراکندگیی

بی تو از زندگی خود خجلم

ورچه خود نیست چنان زندگیی

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۴۴ - نام نکواندر این عهد که قحط کرمست
  2. شمارهٔ ۱۴۵ - سوم چه فرمائیبزرگوارا در انتظار بخشش تو
  3. شمارهٔ ۱۴۶ - نکبت جهاناگر شلواربند مادر تو
  4. شمارهٔ ۱۴۷ - وفاچیست از نیکوئی که نیست ترا
  5. شمارهٔ ۱۴۸ - ابر کمانگیرزهی ابری که شرق و غرب عالم
  6. شمارهٔ ۱۴۹ - بیچاره آدمیدی هر که دید سلطنت و کار و بار تو
  7. شمارهٔ ۱۵۰ - مرگ و سوگاز مرگ تو نشست بهر گوشه ماتمی
  8. شمارهٔ ۱۵۱ - در جواب رشیدالدین وطواطخدایگان افاضل رشید دولت و دین
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.