پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۱۳۸ - مدیح

اگر مدیحت گویم نیابم از تو عطا

وگر نگویمت از من همی بیازاری

اگرت گویم بخل واگر نگویم خشم

چه عادتست که تو میرخواره زن داری

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۴۰ - مزبله دیوتا کی ایدل تو درین مزبله دیو زحرص
  2. شمارهٔ ۱۴۱ - کبر و غرورآن شنیدستی که نمرود از مقام افتخار
  3. شمارهٔ ۱۴۲ - دوریبخدائی که پس از طاعت او
  4. شمارهٔ ۱۴۳ - پایداریخداوندا چنین گفته‌ست حاسد
  5. شمارهٔ ۱۴۴ - نام نکواندر این عهد که قحط کرمست
  6. شمارهٔ ۱۴۵ - سوم چه فرمائیبزرگوارا در انتظار بخشش تو
  7. شمارهٔ ۱۴۶ - نکبت جهاناگر شلواربند مادر تو
  8. شمارهٔ ۱۴۷ - وفاچیست از نیکوئی که نیست ترا
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.