پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

قصاید

شمارهٔ ۹۷ - قطعه

من ز جمع شاعران باری کیم

من ز لاف دانش و دعوی کیم

من ز نثر پاک چون نثره چه ام

من ز نظم شعر چون شعری کیم

هر زمان گویم که شعر من چنین

من ازین دعوی بیمعنی کیم

گویم از من زنده شد شخص سخن

من نه نفخ صور و نه عیسی کیم

من ید بیضا نمایم در هنر؟

ای مسلمانان من از موسی کیم

طعنه ها در شعر استادان زنم

من بدین دانش ز استهزی کیم

چیست این باد و بروت خواجگی

سیم دارم فاضلم آری کیم

من فراز توده غبرا چه ام

من بزیر قبه اعلی کیم

من زمدت یا زخدمت چیستم

من ز رسم و خلعت اجری کیم

من ندانم تا من عامی صفت

ز اختراع و صنعت انشی کیم

من ز شرح گوهر ثانی چه ام

من ز سر علت اولی کیم

میتوان دانست قدر زرگری

این تکبر چیست پس یعنی کیم

گر ز بهر بندگی نپذیردم

رکن دین من در همه گیتی کیم

ادامه‌ی قصاید

  1. شمارهٔ ۹۹ - درمدح امام اجل معین الدینای دو یت و مسند تو دین و دولت را نظام
  2. شمارهٔ ۱۰۰ - در مرثیه امام سعید جمال الدین محمودچه شد که عالم معنی خراب می‌بینم
  3. شمارهٔ ۱۰۱ - درتهنیت حجای محرم خانه محرم
  4. شمارهٔ ۱۰۲ - قصیدهای ز وجود تو کارها چو نگارم
  5. شمارهٔ ۱۰۳ - قصیدهکی است نوبت احسان و روزگار کرم
  6. شمارهٔ ۱۰۴ - قصیدهای بحق پادشاه روی زمین
  7. شمارهٔ ۱۰۵ - درتوصیف آتش و مدح رکن الدین مسعودبگشت گونه باغ از نهیب باد خزان
  8. شمارهٔ ۱۰۶ - درمدح نصره الدین جهان پهلوانزهی بنفحه عدل تو زنده جان جهان
همه‌ی قصاید ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.