پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

مقطعات

شمارهٔ ۵

اگرچه یار تواند به سوی خسته، نظر

ز روی لطف فکندن ولی نمی‌فکند

چرا همیشه دل دشمنان کند خرم

چرا مدام دل دوستان خود شکند

مکن مکن که ز باغ دل وفاداران

کسی درخت محبّت ز بیخ برنکند

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۷اگر به بند زمانه کسی شود محبوس
  2. شمارهٔ ۸به کنج مدرسه‌ای کز دلم خراب‌ترست
  3. شمارهٔ ۹دلبرا به زین توقّع بود بر الطاف تو
  4. شمارهٔ ۱۰کدام لطف که در شأن ما نکرد ایزد
  5. شمارهٔ ۱۱ای که از عدل تو در مُلک جهان
  6. شمارهٔ ۱۲هرچند که بر جُوی ندارم قدرت
همه‌ی مقطعات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.