جهان ملک خاتون
ای که از عدل تو در مُلک جهان
در میان میش و گرگ است آشتی
این روا باشد که در ملک دلم
شحنهٔ جور و جفا بگماشتی
خود نمی‌گویی که از دُرج وصال
مُهر مِهر من چرا برداشتی
شاد و خندان با وصال دیگری
در غم هجران مرا بگذاشتی
عاقبت به زین توقع داشتم
آنچنان کاوّل مرا می‌داشتی
درباره‌ی جهان ملک خاتونجَهانْمَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.