پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

ابیات پراکنده

شمارهٔ ۲

کو خدا کیست خدا چیست خدا

بی جهت بحث مکن، نیست خدا

آن که پیغمبر ما بود همی

ما عَرَفناک بفرمود همی

تو دگر طالب پرخاش مشو

کاسۀ گرم تر از آش مشو

آنچه عقل تو در آن ها مات است

تو بمیری همه موهومات است

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۴افسارش از بریشم و پالان ز مخملست
  2. شمارهٔ ۵حضرت اقدس والا ایرج
  3. شمارهٔ ۶این عکس که بر عکس خودم زیبا شد
  4. شمارهٔ ۷نیست جهان جز همین که با تو بگویم
  5. شمارهٔ ۸این هلال ابرو دو سال بعد ماهی می‌شود
  6. شمارهٔ ۹تا خدا تَرکِ خدایی گوید
  7. شمارهٔ ۱۰خواهد اینک ز جناب تو بار
  8. شمارهٔ ۱۱آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بری
همه‌ی ابیات پراکنده ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.