بخش ۳۰۷ - برون کن کینه را از سینهٔ خویش

ادامه‌ی ارمغان حجاز

1. بخش ۳۰۹ - بباد صبحدم شبنم بنالیدبباد صبحدم شبنم بنالید
2. بخش ۳۱۰ - دلن بحر است کو ساحل نورزددلن بحر است کو ساحل نورزد
3. بخش ۳۱۱ - دل ماتش و تن موج دودشدل ماتش و تن موج دودش
4. بخش ۳۱۲ - زمانه کار او را میبرد پیشزمانه کار او را میبرد پیش
5. بخش ۳۱۳ - نه نیروی خودی را زمودینه نیروی خودی را آزمودی
6. بخش ۳۱۴ - تو میگوئی که دل از خاک و خون استتو میگوئی که دل از خاک و خون است
7. بخش ۳۱۵ - جهان مهر و مه زناری اوستجهان مهر و مه زناری اوست
8. بخش ۳۱۶ - من و تو کشت یزدان ، حاصل است اینمن و تو کشت یزدان ، حاصل است این