پرش به محتوای اصلی
حسین خوارزمی حسین خوارزمی

غزلیات، قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۸۱

گذشت عمر و خلاص از محن نمییابم

دوای درد دل ممتحن نمییابم

بجستجو همه آفاق را به پیمودم

خبر ز گمشده خویشتن نمی یابم

بهار آمد و گلها شکفت لیک چه سود

گلی که میطلبم در چمن نمی یابم

مرا ز باغ و گلستان نمیگشاید دل

که بوی او ز گل و نسترن نمی یابم

بسوخت بال و پر جان من چو پروانه

که شمع خویش بهیچ انجمن نمی یابم

چگونه چاک نگردد لباس طاقت من

که بوی یوسفم از پیرهن نمی یابم

علاج درد جدائی ز من مجوی حسین

که این وظیفه یار است من نمی یابم

ادامه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸۳چمن شکفته و گلها ببار می بینم
  2. شمارهٔ ۱۸۴مراد خاطر خود در جهان نمی یابم
  3. شمارهٔ ۱۸۵الا ای طایر سدره نشیمن
  4. شمارهٔ ۱۸۶ای دل از وحشت سرای دار گیتی کن کران
  5. شمارهٔ ۱۸۷ماه من چون آگهی از ناله شب‌های من
  6. شمارهٔ ۱۸۸ای سر کویت بلای روضه رضوان من
  7. شمارهٔ ۱۸۹از باده دوشینت بس بیخبریم ای جان
  8. شمارهٔ ۱۹۰با کس حدیث عشق تو گفتن نمی توان
همه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات ←

حسین خوارزمی درباره‌ی حسین خوارزمی

حسین بن حسن خوارزمی از عارفان، نویسندگان و شاعران سده‌های هشتم و نهم هجری است. وی اصالتاً از ماوراءالنهر بوده و به دلیل اقامت طولانی در خوارزم به خوارزمی شهرت یافت. وی از شاگردان ابوالوفا خوارزمی معروف به پیرفرشته بود و به راهنمایی او با مثنوی مولوی آشنا شد و به معانی آن پی برد. بدین واسطه در اطراف و اکناف پرآوازه شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.