پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

جانا دهنت که هست چون چشمه نوش

می‌آوردش ظلمت شب در آغوش

آن پنبه پندار که در گوش تو بود

پشم آمد و یکباره برون کرد ز گوش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹در صحبت شانه هست موی تو دریغ
  2. شمارهٔ ۶۰ای ماه چه قبه‌ای ز قدرت عیوق
  3. شمارهٔ ۶۱می‌آمد و بر گلش پریشان سنبل
  4. شمارهٔ ۶۲با روی تو ننگرند عشاق به گل
  5. شمارهٔ ۶۳دیر است که با غم تو در ساخته‌ام
  6. شمارهٔ ۶۴رنج تو چو رنج خویش پنداشته‌ام
  7. شمارهٔ ۶۵می‌آیم و از شرم چنان می‌افتم
  8. شمارهٔ ۶۶گفتم چو تو را عاشق شیدا باشم
همه‌ی رباعیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.