پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۶۵

می‌آیم و از شرم چنان می‌افتم

کز زندگی خود به گمان می‌افتم

بی تو غم دل به صد زبان می‌گویم

چون روی تو بینم از زبان می‌افتم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۷وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهم
  2. شمارهٔ ۶۸بنشسته بدیم ما دو شهباز به هم
  3. شمارهٔ ۶۹هجران دیدیم و درد هجران دیدیم
  4. شمارهٔ ۷۰منگر تو بدان که ما به تن مختصریم
  5. شمارهٔ ۷۱ - مولانا قطب‌الدین عتیقی راستتا چند بود دل به ریا پروردن
  6. شمارهٔ ۷۲ - در جواب مولانا قطب‌الدین عتیقیای عادت تو به باده جان پروردن
  7. شمارهٔ ۷۳تا کی رخ دل سوی گناه آوردن
  8. شمارهٔ ۷۴در منزل او وقت خبر پرسیدن
همه‌ی رباعیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.