پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

مثنویات

شمارهٔ ۳ - در نعت خلیفه اول

پیشوا یار غار او صدیق

آن رسیده به عالم تحقیق

برگزیده رسول و یزدانش

ارجحی گفته بهر ایمانش

گفت از بهر قوت از غفار

ثانی اثنین اذهما فی الغار

پشت بر عالم فنا کرده

رو به سلطان انبیا کرده

مرده از حرص و از هوای بدن

زنده زایمان و عقل و خلق حسن

از سخن در معانی افزوده

محض ایمان و عقل و جان بوده

در ره دین باخت دنیی را

راز قش داد گنج معنی را

زبده صادقان عالم اوست

همدم شاه نسل آدم اوست

از سکوت و سکون و افعالش

گشت روشن کمال احوالش

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۵ - در نعت خلیفه سومچون عمر شد روان به دار سلام
  2. شمارهٔ ۶ - در نعت خلیفه چهارم و فرزندان او و دو عم پیامبر و سایر مهاجرین و انصارچون به جای نبی علی بنشست
  3. شمارهٔ ۷ - در وصف عشقذوق وجد وسماع وجان بازی
  4. شمارهٔ ۸ - در ستایش علمی که بدان مستفیذ می توان شدعلم باید که ره نمای بود
  5. شمارهٔ ۹ - در مذمت از واعظانی که به فرموده خویش عمل نکنندای سخن پرور بلند آواز
  6. شمارهٔ ۱۰ - در مدح واعظان متدینواعظانی که اهل تحقیقند
  7. شمارهٔ ۱۱ - فی التواضعدل‌ربایی به دل‌نوازی کن
  8. شمارهٔ ۱۲ - فی مذمه الدنیاآرزوهاست در دلت پنهان
همه‌ی مثنویات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.