پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

مثنویات

شمارهٔ ۵ - در نعت خلیفه سوم

چون عمر شد روان به دار سلام

گشت عثمان خلیفة الاسلام

ناصر ملت محمد بود

ناشر سنت مؤید بود

بهدی الله عینه قرت

من به عز نفسه أغبرت

مأمن خلق بود همچو حرم

ذاتش آراسته به خلق و کرم

شرم و حلمش چو علم و عقل تمام

داده دین را به خلق وعدل نظام

سخنش همچو خلق بودی نرم

کرمش بر زبان فکندی شرم

قامع الکفر دافع الطغیان

رافع الشرع جامع القرآن

تازه رویش چوگل به آب حیات

پرورانیده در حیا به حیات

ملکی بود آدمی پیکر

بهره اش داد خوی پیغمبر

بیشتر آن خلاصه ایام

روز و شب در صیام بود و قیام

از آفتاب نبوتش به دو نور

گشت بیت الحزن سرای سرور

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۷ - در وصف عشقذوق وجد وسماع وجان بازی
  2. شمارهٔ ۸ - در ستایش علمی که بدان مستفیذ می توان شدعلم باید که ره نمای بود
  3. شمارهٔ ۹ - در مذمت از واعظانی که به فرموده خویش عمل نکنندای سخن پرور بلند آواز
  4. شمارهٔ ۱۰ - در مدح واعظان متدینواعظانی که اهل تحقیقند
  5. شمارهٔ ۱۱ - فی التواضعدل‌ربایی به دل‌نوازی کن
  6. شمارهٔ ۱۲ - فی مذمه الدنیاآرزوهاست در دلت پنهان
  7. شمارهٔ ۱۳ - فی مذمه الشهوهگفتن از بهر کار در کار است
  8. شمارهٔ ۱۴ - فی الموعظههمنفس شد سگ شبان با گرگ
همه‌ی مثنویات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.