پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۶۶

خاک آسوده، چو سیماب شد ازگریهٔ ما

آستین، حلقهٔ گرداب شد از گریهٔ ما

آنقدر نیست که بر دیدهٔ دشمن ریزیم

خاک این غمکده نایاب شد، ازگریهٔ ما

چه عجب گر فلک، از زاری ما گردد نرم؟

دل سنگین بتان، آب شد از گریهٔ ما

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۶۸به ما مگذار ساقی، تقوی دیرینهٔ ما را
  2. شمارهٔ ۶۹چراغ کلبهٔ درویش، نور ماه می باشد
  3. شمارهٔ ۷۰غم عشقت خلاص ازرنج دنیا می کند ما را
  4. شمارهٔ ۷۱جدایی نیست از لیلی، دل دیوانهٔ ما را
  5. شمارهٔ ۷۲هم آغوش است، سیل خانه زادی منزل ما را
  6. شمارهٔ ۷۳تیغ نگه افتاده گران قاتل ما را
  7. شمارهٔ ۷۴این است که دل برده و خون کرده بسی را
  8. شمارهٔ ۷۵کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.