پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۷۲

هم آغوش است، سیل خانه زادی منزل ما را

رگ ابر است مژگان، دیده دریا دل ما را

به هر لخت جگر از داغ حسرت دوزخی دارم

چه می دانی کدامین شعله می سوزد دل ما را؟

ز دور ای چرخ شوراختر، تماشا کن که روشن شد

چراغ از داغ هجر هم نشینان محفل ما را

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۷۴این است که دل برده و خون کرده بسی را
  2. شمارهٔ ۷۵کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا
  3. شمارهٔ ۷۶ای که در کشتن عشاق درنگ است تو را
  4. شمارهٔ ۷۷افروخت بخت تیره، ز اشک مدام ما
  5. شمارهٔ ۷۸بهار آمد که می در جام میخوران شود پیدا
  6. شمارهٔ ۷۹به بازاری که دلق میگساران می شود پیدا
  7. شمارهٔ ۸۰داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما
  8. شمارهٔ ۸۱گذرد گرم ز دل، آه سحرگاهی ما
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.