پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۸۲

تقلید من فزونی یاران نمی شود

هرگز غبار، ابر بهاران نمی شود

لفظ مطیع و معنی بیگانهٔ من است

صیدی که رام شیر شکاران نمی شود

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۸۴هما که بال و پر خویش سایبان تو دارد
  2. شمارهٔ ۱۸۵کی ترک مکر و حیله به احباب می کند؟
  3. شمارهٔ ۱۸۶آن مشکبو غزال ز چشمم گذار کرد
  4. شمارهٔ ۱۸۷صحرانورد وحشتم، آن خط و خال کرد
  5. شمارهٔ ۱۸۸این عشق تازه دیده به اشکم دچار کرد
  6. شمارهٔ ۱۸۹پریشانی ز احسان، بحر بی پایان نمی بیند
  7. شمارهٔ ۱۹۰کسی درد سخن، تا دل نگردد خون چه می داند؟
  8. شمارهٔ ۱۹۱چون نقش آن خط و خال، لوح خیال گیرد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.