پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۷

داد دلم ای خیال هر شب تو بده

کسی می ندهدم نشان از آن لب تو بده

ما را ز لبش نیست امیدی لیکن

وانجا که امید هست یارب تو بده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۹ای نیست شده در غم تو هست همه
  2. شمارهٔ ۱۶۰بر دست من ای شوخ می روشن نه
  3. شمارهٔ ۱۶۱هر لحظه مرا به کام دشمن تو کنی
  4. شمارهٔ ۱۶۲ای جان جهانیان برای تو فدی
  5. شمارهٔ ۱۶۳ای نرگس تر جهان معطر کردی
  6. شمارهٔ ۱۶۴شاها چو نشاط بزم خرم گیری
  7. شمارهٔ ۱۶۵بر چهره من به نام خود زر داری
  8. شمارهٔ ۱۶۶شاها ملکی که دیر پاید داری
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.