پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۷۶

محرومی وصل تو دل و جانم کاست

شد طبع کژت به رغم من با همه راست

روزی که امید از تو به یکره ببرم

عذرم به هزار سال نتوانی خواست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۸خاکی که به فرمان تو از ره برخاست
  2. شمارهٔ ۷۹از دیدن روی منکلی مهرم خاست
  3. شمارهٔ ۸۰دندان کژ تو راستی جانش بهاست
  4. شمارهٔ ۸۱ای ساده سر پیر که پشت تو دوتاست
  5. شمارهٔ ۸۲ای صحن سرائی که بهشتت همتاست
  6. شمارهٔ ۸۳امشب که به عزم راه برخواهی خاست
  7. شمارهٔ ۸۴شاها کرمت قیام فرمود و رواست
  8. شمارهٔ ۸۵در پارس به رایگان چو صد شهر تراست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.