پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۵

چون عود بنالیدم و بنواخت مرا

با آنکه به دم سوختنی ساخت مرا

یک رگ ز دلم به گوشمالش بگسست

ناله ز کنار خود بینداخت مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷با عشق تو چون خوش سر و کار است مرا
  2. شمارهٔ ۱۸تا نعل در آتش تو داغ است مرا
  3. شمارهٔ ۱۹ماه امل ارچه زیر میغ است مرا
  4. شمارهٔ ۲۰هجرت چو به دست غصه بگذاشت مرا
  5. شمارهٔ ۲۱آنم که چو جان بپرورم مردم را
  6. شمارهٔ ۲۲لطف تو چو کرد حلقه در گوش مرا
  7. شمارهٔ ۲۳ای دوست مشو سبغه زبون گیران را
  8. شمارهٔ ۲۴بر ره بگماشت دوش مه پرتو را
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.