پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

هجرت چو به دست غصه بگذاشت مرا

کم بود کسی که زنده پنداشت مرا

در جان رمقی نبود و در تن لیکن

امید رخ تو زنده می‌داشت مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲لطف تو چو کرد حلقه در گوش مرا
  2. شمارهٔ ۲۳ای دوست مشو سبغه زبون گیران را
  3. شمارهٔ ۲۴بر ره بگماشت دوش مه پرتو را
  4. شمارهٔ ۲۵یک دم برم آرید بت خوشخو را
  5. شمارهٔ ۲۶از من همه مهر آمد و انصاف و وفا
  6. شمارهٔ ۲۷گرچه نفسی نزد وصالت با ما
  7. شمارهٔ ۲۸تا باز گرفتی رخ چون ماه از ما
  8. شمارهٔ ۲۹دیدم شب و روز رنج و بیداری‌ها
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.