پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۵

یک دم برم آرید بت خوشخو را

آن ماهرخ صنوبر نیکو را

از تلخی صبرم آرزو شیرین است

شیرین جهان اوست بیارید او را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷گرچه نفسی نزد وصالت با ما
  2. شمارهٔ ۲۸تا باز گرفتی رخ چون ماه از ما
  3. شمارهٔ ۲۹دیدم شب و روز رنج و بیداری‌ها
  4. شمارهٔ ۳۰گفتار مبر ز گوشم ای دُرّ خوشاب
  5. شمارهٔ ۳۱گر باد وزد بر این دل ریش خراب
  6. شمارهٔ ۳۲گویند شراب کم خور ای پیر خراب
  7. شمارهٔ ۳۳در عشق تو گر شود مرا خاک نقاب
  8. شمارهٔ ۳۴آن شد که دلم ز طبع چون آتش و آب
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.