پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

معمیات

شمارهٔ ۴

نام یارم کزو دلم درواست

آنکه چون سرو راست قامت خاست

چار حرف است و در حساب جمل

آمد از شصت و پنج بی کم و کاست

همه از یازده برانداز آنگه

نه و مقلوب باشد و دوراست

ادامه‌ی معمیات

  1. شمارهٔ ۶مرغی که به کوه جای گیرد یا دشت
  2. شمارهٔ ۷مرد چون قلب نام خویش اندوخت
  3. شمارهٔ ۸حصاری چیست سنگین و مدور
  4. شمارهٔ ۹پنج سی عقد نام یار من است
  5. شمارهٔ ۱۰دلبری دارم و هر کس که بود همنامش
  6. شمارهٔ ۱۱فرموده اقتراحی صاحب علاءالدین
  7. شمارهٔ ۱۲ای داده روزگار درت را به طوع بوس
  8. شمارهٔ ۱۳ایا بلند منش صاحبی که دست قدر
همه‌ی معمیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.