پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴

ما را بجهان گوشه ابروی تو بس

در مزرع جان، خوشه‌ای از موی تو بس

از خرمن عمر، دانه خال تو به

وز کشت امید، گندم روی تو بس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶گر چرخ دهد بال و پرت هیچ مبال
  2. شمارهٔ ۲۷یکچند بکوی میفروشان بودم
  3. شمارهٔ ۲۸من باده اگر خورم حکیمانه خوردم
  4. شمارهٔ ۲۹زلفت فتد ار بکف پریشش سازم
  5. شمارهٔ ۳۰میخواست دلت که بیدل و دین باشم
  6. شمارهٔ ۳۱سر در سر سودای جهان میباشم
  7. شمارهٔ ۳۲قربان تو و طبع ملول تو شوم
  8. شمارهٔ ۳۳از تابش آفتاب بیتاب شدیم
همه‌ی رباعیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.