میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۸
هر شب که دو سنبل تو آشفته شود
دو نرگس نیم مست تو خفته شود
آن مطلب ناگفته ما گفته شود
وان گوهر نا سفته تو سفته شود
میرزا حبیب خراسانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۰خواهی قلمم بنام در کش یکبار
- شمارهٔ ۲۱آن آتش طور و شعله نور بیار
- شمارهٔ ۲۲آن چهره چون شیر شود همچون قیر
- شمارهٔ ۲۳شد باد سحر مشک فشان عنبر بیز
- شمارهٔ ۲۴ما را بجهان گوشه ابروی تو بس
- شمارهٔ ۲۵بر گوشه طره تو آن دانه خال
- شمارهٔ ۲۶گر چرخ دهد بال و پرت هیچ مبال
- شمارهٔ ۲۷یکچند بکوی میفروشان بودم
درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.