پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴

شاید، که ترا فتنه عالم نامند

آشوب همه عالم و آدم نامند

چون در همه عالمت نظیری نبود

شاید، که ترابنام عالم نامند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶هر کس سخنی گوید از آغاز وجود
  2. شمارهٔ ۱۷می خور که چو نامرد خورد مرد شود
  3. شمارهٔ ۱۸هر شب که دو سنبل تو آشفته شود
  4. شمارهٔ ۱۹هر شب که تو در بری بود آن شب عید
  5. شمارهٔ ۲۰خواهی قلمم بنام در کش یکبار
  6. شمارهٔ ۲۱آن آتش طور و شعله نور بیار
  7. شمارهٔ ۲۲آن چهره چون شیر شود همچون قیر
  8. شمارهٔ ۲۳شد باد سحر مشک فشان عنبر بیز
همه‌ی رباعیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.