پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

درمیکده جامی ار بصد جان بخشند

الحق که چه بی بها و ارزان بخشند

تا کور شود چشم خضر در ظلمات

از چشمه نور، آب حیوان بخشند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵می نور دل و دیده انگور بود
  2. شمارهٔ ۱۶هر کس سخنی گوید از آغاز وجود
  3. شمارهٔ ۱۷می خور که چو نامرد خورد مرد شود
  4. شمارهٔ ۱۸هر شب که دو سنبل تو آشفته شود
  5. شمارهٔ ۱۹هر شب که تو در بری بود آن شب عید
  6. شمارهٔ ۲۰خواهی قلمم بنام در کش یکبار
  7. شمارهٔ ۲۱آن آتش طور و شعله نور بیار
  8. شمارهٔ ۲۲آن چهره چون شیر شود همچون قیر
همه‌ی رباعیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.