پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۷

پوشیده چو شمع نیست، داند همه کس

کز دیده من، دود نخیزد به هوس

نی را به گلو چو ناله گردیده گره

ناچار به دیده افتدش راه نفس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۹از فیض دم شماست پیش همه کس
  2. شمارهٔ ۴۲۰کو عقل که نفس را کند منع هوس
  3. شمارهٔ ۴۲۱از یک جنسند گرچه نیک و بد ناس
  4. شمارهٔ ۴۲۲احوال زمانه از ستم‌کیشان پرس
  5. شمارهٔ ۴۲۳با عقل به اندازه روی مایل باش
  6. شمارهٔ ۴۲۴بی لخت جگر چو لاله در راغ مباش
  7. شمارهٔ ۴۲۵آن غنچه که کار با صبا افتادش
  8. شمارهٔ ۴۲۶هرکس که به گلشن وجود آرندش
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.