پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۳

بینم رخ غم، نقاب نگشاده هنوز

مستم، چه شد ار نخورده‌ام باده هنوز

چون لاله مرا چهره به خون دارد سرخ

داغی که سیاهی‌اش نیفتاده هنوز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۵ای مرغ چمن، عشق ندانی ز هوس
  2. شمارهٔ ۴۱۶ای خواهش عشقت آرزوی همه کس
  3. شمارهٔ ۴۱۷پوشیده چو شمع نیست، داند همه کس
  4. شمارهٔ ۴۱۸از همسفران عشق، چون اهل هوس
  5. شمارهٔ ۴۱۹از فیض دم شماست پیش همه کس
  6. شمارهٔ ۴۲۰کو عقل که نفس را کند منع هوس
  7. شمارهٔ ۴۲۱از یک جنسند گرچه نیک و بد ناس
  8. شمارهٔ ۴۲۲احوال زمانه از ستم‌کیشان پرس
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.