پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۵

در فقر، ریاضت است باب از همه باب

پروردن تن عیب بود از خور و خواب

این نغمه خوشت باد اگر داری تاب

کز ضعف، رگ از پوست برآید چو رباب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷آمد ز ازل گوهر معنی کمیاب
  2. شمارهٔ ۳۸ای صبح ز فیض نفست عرش جناب
  3. شمارهٔ ۳۹چون ساخته شد کار جهان را اسباب
  4. شمارهٔ ۴۰وقت است اگر عنان سپاری به شتاب
  5. شمارهٔ ۴۱بر روی محیط است کف پای حباب
  6. شمارهٔ ۴۲اشک آمده مصدر اثر در همه باب
  7. شمارهٔ ۴۳هرکس که کند از تو تمنای گلاب
  8. شمارهٔ ۴۴دود دلم آسمان‌گدازست امشب
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.