شمارهٔ ۳۰۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۰۹فرزانه به قید شهر و کو بند بود
2. شمارهٔ ۳۱۰از نور رخت، سها چو خورشید بود
3. شمارهٔ ۳۱۱دل را به دعای تو صد امید بود
4. شمارهٔ ۳۱۲در عشق، کسی که نو گرفتار بود
5. شمارهٔ ۳۱۳عاشق که مدام محو دلدار بود
6. شمارهٔ ۳۱۴تا مهر توام به سینه مستور بود
7. شمارهٔ ۳۱۵از سر خدا، نبی سرافراز بود
8. شمارهٔ ۳۱۶از اهل کمال خامشی نغز بود