پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۱۶

از اهل کمال خامشی نغز بود

در گفت و شنو هزار پالغز بود

خاموش بود دلی که از عشق پرست

صوت نی ازان است که بی‌مغز بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱۸شب از تو جدا، کار دلم شیون بود
  2. شمارهٔ ۳۱۹مردم که ز مردمی نشانش نبود
  3. شمارهٔ ۳۲۰آن کز طرف خدا موفق نبود
  4. شمارهٔ ۳۲۱ای بوده در آنچه بوده و هست و بوَد
  5. شمارهٔ ۳۲۲وردم همه وقت، ماجرای تو بود
  6. شمارهٔ ۳۲۳آن کش نظر بلند و برجسته بود
  7. شمارهٔ ۳۲۴در هند که موی سر پسندیده بود
  8. شمارهٔ ۳۲۵درویش، غنی‌ست گرچه بی‌توشه بود
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.