پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۵

درویش، غنی‌ست گرچه بی‌توشه بود

پیرایه کدخدای ده، خوشه بود

هرکس نگرفت گوشه‌ای، زو چه حساب؟

باطل بود آن فرد که بی‌گوشه بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۷صاحب‌نظری کز پی دیدار رود
  2. شمارهٔ ۳۲۸از گفته عقل، شورش من نرود
  3. شمارهٔ ۳۲۹خونم ز ره نظر به در چون نرود؟
  4. شمارهٔ ۳۳۰عاشق ز درت به هر هوایی نرود
  5. شمارهٔ ۳۳۱شوریده عشق اگر غم‌آلود شود
  6. شمارهٔ ۳۳۲عزمت چه شود به سعی اگر یار شود
  7. شمارهٔ ۳۳۳از هوش رود چو با تو دل یار شود
  8. شمارهٔ ۳۳۴از حرف هوس، صدق سخن، لاف شود
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.