پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۰

عاشق ز درت به هر هوایی نرود

از جای به هر تک تک پایی نرود

پروانه پر خویش ازان سوخته است

تا از قدم شمع به جایی نرود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۲عزمت چه شود به سعی اگر یار شود
  2. شمارهٔ ۳۳۳از هوش رود چو با تو دل یار شود
  3. شمارهٔ ۳۳۴از حرف هوس، صدق سخن، لاف شود
  4. شمارهٔ ۳۳۵گیرم فلکت قرین آمال شود
  5. شمارهٔ ۳۳۶گر سخت چو سنگ و نرم چون موم شود
  6. شمارهٔ ۳۳۷هر فرد، به علم، فرد اکبر نشود
  7. شمارهٔ ۳۳۸بی یاری اکسیر، مِسَت زر نشود
  8. شمارهٔ ۳۳۹پاکیزه‌سرشت عاجز غم نشود
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.