شمارهٔ ۱

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۳به سوی ما گهی دلدار می‌آید به جنگ اما
2. شمارهٔ ۴به هر دستی جدا پیمانه‌ای دارد گل رعنا
3. شمارهٔ ۵دست دل کوته و دامان وصال تو بلند
4. شمارهٔ ۶سخن خوب است ز اول خاطر کس را نرنجاند
5. شمارهٔ ۷چون قلم روزی که می‌بستم میان خویش را
6. شمارهٔ ۸هر ذرّه‌ را ز مهر کمندی است در گلو
7. شمارهٔ ۹می‌توان ادراک کردن صورت احوال خویش
8. شمارهٔ ۱۰ای آب خضر لعل لب یار به از توست