پرش به محتوای اصلی
قاسم انوار قاسم انوار

رباعیات

شمارهٔ ۱۱

ای دل،غم عشق ذو فنونت سازد

وز هرچه گمان بری فزونت سازد

در واقعه هجر زبونت سازد

آخرغم آن نگار چونت سازد؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :
  2. شمارهٔ ۱۴آن روز که این گنبد مینا بستند
  3. شمارهٔ ۱۵آنها که ز سودای تو سرگردانند
  4. شمارهٔ ۱۶چون باده بما داد،علی رغم حسود
  5. شمارهٔ ۱۷از بهر تو آمدم ببازار وجود
  6. شمارهٔ ۱۸ای شاه جهان،از تو نیاید آزار
  7. شمارهٔ ۱۹معشوقه به هر صفت که آید به ظهور
  8. شمارهٔ ۲۰ای ساعد لطف شاه از روح تو باز
همه‌ی رباعیات ←

قاسم انوار درباره‌ی قاسم انوار

سید معین‌الدین علی پسر نصیر پسر هارون پسر ابوالقاسم حسینی قاسمی انواری تبریزی معروف به شاه قاسم انوار (زادهٔ ۷۵۷ هجری قمری در سراب، درگذشتهٔ ۸۳۷ هجری قمری در روستای لنگر تربت جام)، از شاعران ایرانی است. او از پیروان خاندان صفی‌الدین اردبیلی بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.