پرش به محتوای اصلی
قاسم انوار قاسم انوار

رباعیات

شمارهٔ ۱۴

آن روز که این گنبد مینا بستند

وین طارم نه سپهر اعلا بستند

نی کتم عدم بود،نه شمع و نه آتش

نی رشته،که عشق یار بر ما بستند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶چون باده بما داد،علی رغم حسود
  2. شمارهٔ ۱۷از بهر تو آمدم ببازار وجود
  3. شمارهٔ ۱۸ای شاه جهان،از تو نیاید آزار
  4. شمارهٔ ۱۹معشوقه به هر صفت که آید به ظهور
  5. شمارهٔ ۲۰ای ساعد لطف شاه از روح تو باز
  6. شمارهٔ ۲۱ای رفته به پای خود به جایی که مپرس
  7. شمارهٔ ۲۲ما را ز عنایتش جمیلست جمال
  8. شمارهٔ ۲۳ای جان جهان، جان جهان، دلبر گیل
همه‌ی رباعیات ←

قاسم انوار درباره‌ی قاسم انوار

سید معین‌الدین علی پسر نصیر پسر هارون پسر ابوالقاسم حسینی قاسمی انواری تبریزی معروف به شاه قاسم انوار (زادهٔ ۷۵۷ هجری قمری در سراب، درگذشتهٔ ۸۳۷ هجری قمری در روستای لنگر تربت جام)، از شاعران ایرانی است. او از پیروان خاندان صفی‌الدین اردبیلی بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.