پرش به محتوای اصلی
قاسم انوار قاسم انوار

رباعیات

شمارهٔ ۱۰

گر دلبر من شیوه مستان گیرد

بر عاشقان خود هزار دستان گیرد

نومید مشو ازو،که در آخر کار

هم عاقبت کار تو آسان گیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲دل بسته طره های مشکین تو شد
  2. شمارهٔ ۱۳یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :
  3. شمارهٔ ۱۴آن روز که این گنبد مینا بستند
  4. شمارهٔ ۱۵آنها که ز سودای تو سرگردانند
  5. شمارهٔ ۱۶چون باده بما داد،علی رغم حسود
  6. شمارهٔ ۱۷از بهر تو آمدم ببازار وجود
  7. شمارهٔ ۱۸ای شاه جهان،از تو نیاید آزار
  8. شمارهٔ ۱۹معشوقه به هر صفت که آید به ظهور
همه‌ی رباعیات ←

قاسم انوار درباره‌ی قاسم انوار

سید معین‌الدین علی پسر نصیر پسر هارون پسر ابوالقاسم حسینی قاسمی انواری تبریزی معروف به شاه قاسم انوار (زادهٔ ۷۵۷ هجری قمری در سراب، درگذشتهٔ ۸۳۷ هجری قمری در روستای لنگر تربت جام)، از شاعران ایرانی است. او از پیروان خاندان صفی‌الدین اردبیلی بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.