پرش به محتوای اصلی
قاسم انوار قاسم انوار

انیس العارفین

بخش ۲۹ - خطاب الشمع مع النار

شمع چون پروانه را معدوم دید

گفت باآتش که:ای نور الفرید

یا قتیل العاشقین،یا ذوالکرام

یاقدیم النور، یامافی الظلام

مانده ام از جرم هستی شرمسار

جرم ما را محو کن پروانه وار

چون تن پروانه یک بارم بسوز

تاب جان دادن ندارم تا بروز

ادامه‌ی انیس العارفین

  1. بخش ۳۱ - حکایت مرد مریضابلهی را علت درد شکم
  2. بخش ۳۲ - حکایت استاد و شاگردبود استادی به غایت پرهنر
  3. بخش ۳۳ - فایدهبعد ازین از معدن «هل من مزید»
همه‌ی انیس العارفین ←

قاسم انوار درباره‌ی قاسم انوار

سید معین‌الدین علی پسر نصیر پسر هارون پسر ابوالقاسم حسینی قاسمی انواری تبریزی معروف به شاه قاسم انوار (زادهٔ ۷۵۷ هجری قمری در سراب، درگذشتهٔ ۸۳۷ هجری قمری در روستای لنگر تربت جام)، از شاعران ایرانی است. او از پیروان خاندان صفی‌الدین اردبیلی بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.