شمارهٔ ۲۷

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۲۹بیوجه مدان جاهلی ما که ز استاد
2. شمارهٔ ۳۰ساقی بجام ریز می پرتگال را
3. شمارهٔ ۳۱تن ساخته پابند درین مرحله جان را
4. شمارهٔ ۳۲هر که پابند وطن شد میکشد آزارها
5. شمارهٔ ۳۳در عمر بس بود دم سردی غذای ما
6. شمارهٔ ۳۴بچشمم آب و رنگی نیست خوان پادشاهانرا
7. شمارهٔ ۳۵بریزش زیر بار خود در آور ساده لوحان را
8. شمارهٔ ۳۶حاجت از حد چو رود دست دهد استغنا