پرش به محتوای اصلی
قاآنی قاآنی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۹

طالع مسعود چیست طلعت محمود

شکر که تنها مراست طالع مسعود

چند دهی زاهدا به خلد فریبم

طلعت محمود به ز جنت موعود

ما به تو مستظهریم از همه عالم

نزد تو مقبول به که از همه مردود

روی تو مسجود هست و زلف تو ساجد

ای سر و جانم فدای ساجد و مسجود

در شکر لعل تست چاشنی قند

در شکن زلف تست رایحهٔ عود

لعل تو نایب مناب مهر سلیمان

زلف تو قایم مقام جوشن داود

از همه عالم مراست کوی تو قبله

وز همه گیتی مراست روی تو مقصود

در گل رویت صفای جنت شداد

در سر زلفت هوای نخوت نمرود

دوش ز محمود حمد میر شنیدم

ای سر و جانم فدای حامد و محمود

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۳۱هر جا حکایت از صنمی دلربا رود
  2. غزل شمارهٔ ۳۲خلق را قصهٔ حسن پری از یاد روَد
  3. غزل شمارهٔ ۳۳مست‌ و بیخود سروناز من به‌ صحرا می‌رود
  4. غزل شمارهٔ ۳۴دولت آنست که از در صنمی تازه درآید
  5. غزل شمارهٔ ۳۵ماه من از زلف چون گره بگشاید
  6. غزل شمارهٔ ۳۶چونست که اسماعیل هرگه به خروش آید
  7. غزل شمارهٔ ۳۷ای شیخ چه دل نهی به دستار
  8. غزل شمارهٔ ۳۸دلدار بود دین و دل و طاقت و قرار
همه‌ی غزلیات ←

قاآنی درباره‌ی قاآنی

میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.