پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۷

کو همت عالئی که تا پست شوم

کو نیستی ز خویش تا هست شوم

کی می‌گذرد به عاقلی عمر عزیز

ای عشق بیار باده تا مست شوم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۹از نور نبی واقف این راه شدیم
  2. رباعی شمارهٔ ۴۰از شرم گناه شاید از خون گریم
  3. رباعی شمارهٔ ۴۱ای فیض بیا که عزم میخانه کنیم
  4. رباعی شمارهٔ ۴۲نیک است بکس بخویش نیکی کردن
  5. رباعی شمارهٔ ۴۳ای فیض بس است آنچه خواندی بس کن
  6. رباعی شمارهٔ ۴۴ای فیض بیا بجانب حق رو کن
  7. رباعی شمارهٔ ۴۵شادی و طرب به غم سرائی میکن
  8. رباعی شمارهٔ ۴۶مهرت به سرشته حق در آب و گل من
همه‌ی رباعیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.