پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۰

از شرم گناه شاید از خون گریم

از ابر بهار بر خود افزون گریم

اشکی باید که نامه‌ام شسته شود

چون عمر وفا نمی‌کند چون گریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۲نیک است بکس بخویش نیکی کردن
  2. رباعی شمارهٔ ۴۳ای فیض بس است آنچه خواندی بس کن
  3. رباعی شمارهٔ ۴۴ای فیض بیا بجانب حق رو کن
  4. رباعی شمارهٔ ۴۵شادی و طرب به غم سرائی میکن
  5. رباعی شمارهٔ ۴۶مهرت به سرشته حق در آب و گل من
  6. رباعی شمارهٔ ۴۷مستم ز ندای لا اله الا هو
  7. رباعی شمارهٔ ۴۸دیدیم جمال لا اله الا الله
  8. رباعی شمارهٔ ۴۹ای فیض بسی موعظه گفتی گفتی
همه‌ی رباعیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.