پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۳

ای فیض بس است آنچه خواندی بس کن

از هیچ فن اندرز نماندی بس کن

تا قوت گفتگوی بودت گفتی

اکنون که ز گفتگوی ماندی بس کن

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۵شادی و طرب به غم سرائی میکن
  2. رباعی شمارهٔ ۴۶مهرت به سرشته حق در آب و گل من
  3. رباعی شمارهٔ ۴۷مستم ز ندای لا اله الا هو
  4. رباعی شمارهٔ ۴۸دیدیم جمال لا اله الا الله
  5. رباعی شمارهٔ ۴۹ای فیض بسی موعظه گفتی گفتی
  6. رباعی شمارهٔ ۵۰یا رب جان را غذای دانش دادی
  7. رباعی شمارهٔ ۵۱تو یار مرا ندیده‌ای معذوری
  8. رباعی شمارهٔ ۵۲نی اهل دلی که بشنوم زو رازی
همه‌ی رباعیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.