پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲

در عهد صبی کرد جهالت پستت

ایام شباب کرد غفلت مستت

چون پیر شدی رفت نشاط از دستت

کی صید کند مرغ سعادت شستت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴دیدم دیدم که معرفت توحید است
  2. رباعی شمارهٔ ۵دانی ز چه عشق گلرخان مطلوبست
  3. رباعی شمارهٔ ۶ای فیض غم زیان هر سودت هست
  4. رباعی شمارهٔ ۷تا چند ز آب و نان سخن خواهی گفت
  5. رباعی شمارهٔ ۸سر خاک شد و نقش خیال تو نرفت
  6. رباعی شمارهٔ ۹تن را بگذار تا شوم من جانت
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰ای فیض بسی موعظه گفتی به عبث
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱جان را در اشک شست و شو باید کرد
همه‌ی رباعیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.