پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷

تا چند ز آب و نان سخن خواهی گفت

خواهی خوردن بروز و شب خواهی خفت

امروز تو را ز تو اگر حق نخرید

در روز جزا نخواهی ارزید بمفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹تن را بگذار تا شوم من جانت
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰ای فیض بسی موعظه گفتی به عبث
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱جان را در اشک شست و شو باید کرد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲با وصل تو دست در کمر نتوان کرد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳ای خسته ترا آن سر کو میسازد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴این گلشن دهر عاقبت گلخن شد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵ایمان درست عشق کیشان دارند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶شادم که غمت همره جان خواهد بود
همه‌ی رباعیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.