پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۴

گاهی ز نبی گه ز ولی می‌گویم

گه نادعلی سینجلی می‌گویم

نُه پردة چرخ ترسم از هم بدرد

چون از سر درد یا علی می‌گویم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۶هر چند کنی ز چرخ و انجم برهان
  2. شمارهٔ ۱۱۷یارب کشتم به وصل حاصل برسان
  3. شمارهٔ ۱۱۸اکنون که شد از عید گلستان خندان
  4. شمارهٔ ۱۱۹اسرار نهان فاش نباید گفتن
  5. شمارهٔ ۱۲۰بی‌ذوق نشاید ره معنی رفتن
  6. شمارهٔ ۱۲۱بی‌شرع ره خدا نشاید رفتن
  7. شمارهٔ ۱۲۲جز مدح علی نمی‌توانم گفتن
  8. شمارهٔ ۱۲۳چون سنگ ستم پیشه کند دل خستن
همه‌ی رباعیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.