پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۰

بی‌ذوق نشاید ره معنی رفتن

نتوان این راه را به دعوی رفتن

هر چند که حرف راه منزل گویی

زان راه به منزل نرسی بی‌رفتن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۲جز مدح علی نمی‌توانم گفتن
  2. شمارهٔ ۱۲۳چون سنگ ستم پیشه کند دل خستن
  3. شمارهٔ ۱۲۴در شوره زمین تاک نشاید کشتن
  4. شمارهٔ ۱۲۵باید به لباس نیستی هست شدن
  5. شمارهٔ ۱۲۶تا چند به فکر خودپرستی بودن!
  6. شمارهٔ ۱۲۷آن شاخ گل ارچه هست پنهان ز چمن
  7. شمارهٔ ۱۲۸فیّاض ز عقل سر به مستی بَر کُن
  8. شمارهٔ ۱۲۹چون عقل قبولم نکند دردم من
همه‌ی رباعیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.