پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۶۰۴

شب در نظارة رخش ابرام کرده‌ایم

صد کار پخته از نگهی خام کرده‌ایم

مازادة دیار قفس با شکست بال

پرواز سرحدِ شکنِ دام کرده‌ایم

کاری به مدّعا نشود جز به وصل یار

ما امتحان نامه و پیغام کرده‌ایم

شهدی که چاشنی به شکر خنده می‌دهد

نوش از تبسّم لب دشنام کرده‌ایم

فیّاض را زاهل دیانت شمرده‌ایم

این قوم را ببین که چه بدنام کرده‌ایم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰۶گاه خود خوردیم و گاهی صرف مردم کرده‌ایم
  2. شمارهٔ ۶۰۷در شمار کوی جانان کعبه را که دیده‌ایم
  3. شمارهٔ ۶۰۸ما فیض کعبه از در میخانه برده‌ایم
  4. شمارهٔ ۶۰۹جدا ز طرّة تابیدة تو می‌تابیم
  5. شمارهٔ ۶۱۰سوخت هر جا خسته‌ای ما بی‌محابا سوختیم
  6. شمارهٔ ۶۱۱عمرها ما از خدا درد ترا می‌خواستیم
  7. شمارهٔ ۶۱۲یاد ایامی که در دل مهر یاری داشتیم
  8. شمارهٔ ۶۱۳تا چند درین غمکده غمناک نشینیم
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.