پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۴۰۳

بیا تا گویمت شرح جدایی

حدیث صبر و سوز و بی نوایی

تو خود گفتی که:«آیم سوی فایز»

ولی ترسم بمیرم تو نیای

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۴۰۵دلا! امشب نه بر جای خودستی
  2. شمارهٔ ۴۰۶ز دستم رفتی ای حور بهشتی
  3. شمارهٔ ۴۰۷الا ای آسمان از من چه دیدی؟
  4. شمارهٔ ۴۰۸چنان زارم که از فرط نزاری
  5. شمارهٔ ۴۰۹شب مهتاب و حوت و برج ماهی
  6. شمارهٔ ۴۱۰خداوندا تو یاری کن تو یاری
  7. شمارهٔ ۴۱۱ندانم آفتابی یا که ماهی
  8. شمارهٔ ۴۱۲نکردم در وفاداری قصوری
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.