پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۴۰۶

ز دستم رفتی ای حور بهشتی

مرا در دوزخ هجران، بهشتی

نگفتی: «فایزی هم داشتم من»

بریدی بی سبب تخمی که کشتی

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۴۰۸چنان زارم که از فرط نزاری
  2. شمارهٔ ۴۰۹شب مهتاب و حوت و برج ماهی
  3. شمارهٔ ۴۱۰خداوندا تو یاری کن تو یاری
  4. شمارهٔ ۴۱۱ندانم آفتابی یا که ماهی
  5. شمارهٔ ۴۱۲نکردم در وفاداری قصوری
  6. شمارهٔ ۴۱۳نه خسرو خواهم و نه خسروانی
  7. شمارهٔ ۴۱۴پس از پیری و ضعف و ناتوانی
  8. شمارهٔ ۴۱۵به ظاهر گر زچشمانم جدایی
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.