فایز
شمارهٔ ۳۵۳
نگفتم جا مده بر چهره گیسو
مسوزان اندر آتش بچه هندو؟
بت فایز گمانم کافرستی
که با آتش پرستی کرده ای خو؟
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۳۵۵دو گیسو را به دوش انداختی تو
- شمارهٔ ۳۵۶نسیم! امشب عجب دفع غمی تو
- شمارهٔ ۳۵۷خوش الحان مرغکی وقت سحرگاه
- شمارهٔ ۳۵۸به زیر زلف برق گوشواره
- شمارهٔ ۳۵۹دلم از بس که دنبال تو گشته
- شمارهٔ ۳۶۰به مژگان خاک روبم زین گذرگاه
- شمارهٔ ۳۶۱مرو دنبال آهوی رمیده
- شمارهٔ ۳۶۲بر ابر ماه تابانم نشسته
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.